Er is eigenlijk zo weinig verschil tussen Tietze en Costochondritis (zie ook onder informatie) dat medici het verschil vaak ook niet weten. Beide aandoeningen zijn aan elkaar geliëerd en beiden hebben te maken met een chronische ontsteking van het ribkraakbeen. Bij Tietze is er sprake van een zwelling bij het borstbeen en beperkt de aandoening zich tot het kraakbeen van de ribben rond het borstbeen. Costochondritis kan voorkomen bij alle overige kraakbeenverbindingen van de ribben en kent geen zwelling. Voor de pijnklachten maakt dit overigens weinig verschil. Tietze komt dus niet voor bij kraakbeenverbindingen tussen ribben, sleutelbenen en rugwervel (heet dan costochondritis) en costochondritis komt niet voor tussen ribben en borstbeen (heet dan Tietze).
Waar of niet waar ?
-
Tietze is een onschuldige aandoening;
- Tietze is niets om je druk over te maken;
- Tietze is niet levensbedreigend;
- Je gaat nooit aan Tietze dood;
- Je moet er maar mee leren leven;
-
De klachten verdwijnen vanzelf na enkele maanden;
-
De klachten verdwijnen soms na jaren, of nooit;
-
De klachten worden veroorzaakt door stress;
-
Tietzepatiënten zijn hypochonders;
-
De klachten zijn met een paracetamolletje wel te verhelpen;
-
Genezing is niet mogelijk;
-
Genezing is volledig mogelijk;
-
Contact met lotgenoten kan u helpen;
-
Tietze komt alleen bij vrouwen voor;
-
Tietze komt alleen bij kinderen voor.
(On)waarheden ?
Een aantal van de bovengenoemde "waarheden" zullen u vast niet onbekend zijn. Ze werden regelmatig gezegd en spreken elkaar vaak tegen. Hieruit blijkt o.a. dat nog (te) weinig over de aandoening bekend is en te snel (onjuiste) conclusies worden getrokken.
Weinig aandacht van medici.
Samenvattend kun je concluderen dat de door Tietze veroorzaakte pijnklachten en daarmee gepaard gaande angst- en onrustgevoelens niet door alle medici tijdig worden herkend. Is éénmaal de diagnose Tietze gesteld dan lijken medici de klachten en de gevolgen daarvan niet altijd serieus genoeg te nemen. Hoewel de gevolgen van deze ziekte vaak ingrijpend zijn voor patiënten, is er in medische kringen weinig tot geen merkbare belangstelling voor onderzoek naar- en behandeling van- deze aandoening en daarmee gepaard gaande pijnklachten. De reden daarvoor is waarschijnlijk dat de aandoening niet levensbedreigend is en pijn kun je immers niet zien.
Levensbeïnvloedend?
Zoals uit de inhoud van deze website mag blijken, worden veel patiënten dagelijks geconfronteerd met Tietze, waarbij een ieder de klachten anders ervaart. Hierdoor kan de aandoening vanwege de veelal indringende pijnklachten vaak als negatief levensbeïnvloedend worden beschouwd en verdient de aandoening en de gevolgen daarvan eigenlijk veel meer aandacht dan ze nu krijgt van de medische wetenschap.
Contact.
Contact met lotgenoten en uitwisseling van ervaringen kan helpen en verlichting geven. U blijkt immers niet de enige met die klachten te zijn. (Zie de pagina's "Lotgenotencontact" of "contact met de vereniging")
|
